Dit artikel bevat een samenvatting van een recent interview met Alfen‑CEO Michael Colijn, oorspronkelijk gepubliceerd door de Telegraaf).

In een recent interview blikt Alfen‑CEO Michael Colijn terug op de groeiende Europese zorgen rond energie onafhankelijkheid. Hij vraagt zich af waarom de politieke urgentie nog niet heeft geleid tot keuzes voor controle over de eigen energie‑infrastructuur. Ondanks ambitieuze Europese doelstellingen blijft de praktijk achter. Waarom koopt Nederland batterijen die ze in het buitenland op afstand kunnen uitzetten?

Alfen in Almere produceert essentiële hardware voor het elektriciteitsnet, zoals laadpalen, transformatorstations en grootschalige opslagsystemen. Deze technologieën zijn cruciaal om Europa in staat te stellen meer eigen zonne‑ en windenergie op te slaan en minder afhankelijk te worden van buitenlandse energiebronnen. Toch ziet Colijn dat de vraag naar dergelijke systemen niet in lijn groeit met de geopolitieke noodzaak.

Volgens Colijn ligt een deel van het probleem in de trage besluitvorming in Europa, zeker vergeleken met landen als de Verenigde Staten en China. Hij wijst op het Amerikaanse Buy America‑beleid, waarbij een groot deel van de componenten verplicht lokaal geproduceerd moet zijn. Europa zou volgens hem vergelijkbare eisen moeten invoeren, bijvoorbeeld door in aanbestedingen een minimumpercentage Europese productie op te nemen.

Daarnaast waarschuwt Colijn voor de veiligheidsrisico’s van het importeren van complete energiesystemen uit het buitenland, inclusief software die op afstand bediend kan worden. Dat staat volgens hem haaks op het streven naar autonomie. Alfen ontwikkelt juist eigen software en besturingselektronica om de controle volledig in Europese handen te houden.

Ook binnen Nederland ziet Colijn obstakels, zoals lange vergunningstrajecten en beperkte kennis bij overheden over batterij‑ en nettechnologie. De vertraagde vergunning voor de uitbreiding van Alfens eigen fabriek is daar een voorbeeld van.

Toch blijft Colijn optimistisch. Met interne opleidingsprogramma’s en verwachte wetswijzigingen denkt hij dat Europa het tempo kan opvoeren. Maar echte vooruitgang vraagt om duidelijker keuzes voor strategische, Europese zelfvoorziening.

Je kunt het volledige artikel hier lezen (achter een betaalmuur)